Pedagogika jest obecna w mojej rodzinie od kilku pokoleń.  Praca z młodymi ludźmi sprawia mi ogromną radość, dostarcza wielu bodźców twórczych, często zmusza do stawiania pytań i szukania na nie odpowiedzi. Daje wiele satysfakcji i poczucie spełnienia. Podczas moich zajęć ze studentami zajmuję się nie tylko zagadnieniami dotyczącymi warsztatu gry, czy też tematyki związanej z zawodem muzyka, lecz szukam odpowiedzi na pytania o istotę muzyki i jej pojmowania. 

Praca ze skrzypkami wielu narodowości, w krajach o odmiennych kulturach utwierdziła mnie w przekonaniu, że język muzyki jest językiem uniwersalnym. Uważam, że niezwykle ważna w komunikacji pomiędzy uczniem a pedagogiem jest sfera pozawerbalna, wzajemny szacunek oraz zaufanie. Pedagogika to przede wszystkim kontakt z drugim człowiekiem, wsłuchanie się w jego potrzeby, odkrywanie razem nowych możliwości, nowych horyzontów, przekraczanie granic. 

Chcę pomagać studentom w osiągnięciu zamierzonych celów podczas poszukiwania artystycznej drogi. Szukam razem z nimi najlepszych rozwiązań i pomagam rozwinąć ich możliwości i potencjał artystyczny. Chcę, by wierzyli w siebie i byli odporni na porażki, bo uważam, że budowanie silnej psychiki jest niezbędne do uprawiania zawodu muzyka. Staram się, aby moi studenci mieli świadomość obranego celu i konsekwentnie do niego dążyli, pokonując przeciwności, które napotykają po drodze. Zachęcam ich do samodoskonalenia, do poznawania nowych obszarów muzyki i przełamywania własnych ograniczeń.  

Podczas procesu nauczania staram się klarownie i w sposób czytelny przekazać moją wiedzę i doświadczenie, lecz równocześnie zachęcam studentów do własnych poszukiwań, stawiania pytań, ciekawości w odkrywaniu nowych obszarów sztuki. Chcę pobudzić ich miłość do muzyki, zdolność twórczego myślenia, nauczyć właściwych metod ćwiczenia, odpowiedniej ekonomii pracy, dobrej kontroli nad ciałem, by gra na skrzypcach była dla nich procesem naturalnym i w miarę możliwości łatwym. Niezależnie od tego, czy będą w przyszłości solistami, pedagogami czy muzykami orkiestrowymi, pragnę by opuścili mury uczelni jako osoby, które wierzą w siebie i swoją sprawczość. Moim celem jest nauczyć ich samodzielności i obiektywizmu, oraz zahartować zarówno fizycznie jak i psychicznie do wykonywania niewątpliwie ciężkiego i obciążającego zawodu, jakim jest praca skrzypka, by zawód ten był dla nich źródłem nieustannej pasji i radości.

Zapraszam do mojej klasy!