Bardzo dziękuję za zainteresowanie moją stoną. Mam nadzieję, że znaleźli Państwo wszystkie istotne informacje na temat mojej działalności artystycznej. Tutaj chciałabym napisać kilka słów o sobie i o tym, co mnie interesuje.

Cieszę, że zawodowo mogę robić to, co kocham i doświadczać dzięki temu wielu różnych emocji i wrażeń. Sztuka bardzo wiele dla mnie znaczy, bez niej moje życie byłoby o wiele uboższe. Bardzo lubię swoją pracę, lubię dzielić się moimi doświadczeniami zarówno z młodzieżą jak i ze studentami. Pedagogika sprawia mi wiele radości i ciągle stawia przede mną nowe wyzwania. Zawód nauczyciela zmusza do ciągłej pracy nad warsztatem oraz do nieustannego uzupełniania wiedzy. Nie pozwala mi stać w miejscu, stymuluje do dalszego rozwoju.

Podobnie jak moi rodzice: tata, Wojciech Marucha, który był redaktorem muzycznym Programu II Polskiego Radia, oraz moja mama, Danuta Dobrowolska-Marucha, pedagog, autorka podręczników do kształcenia słuchu, staram się mieć kontakt ze słowem pisanym. Pasjonuje mnie dziennikarstwo a szczególnie świat reportażu i filmu dokumentalnego.

Mam wiele zainteresowań, do najważniejszych z nich należą wzornictwo artystyczne, ogrodnictwo i aranżacja wnętrz. Mam nadzieję, że uda mi się kiedyś znaleźć czas by lepiej je wszystkie rozwinąć.

Kocham podróżować, zwiedzać świat, poznawać nowe miejsca.

Moją wielką miłością jest Korea Południowa, gdzie spędziłam wspaniały rok i za którą nieustannie tęsknię.  Kocham ten kraj: jego kulturę, krajobrazy, kuchnię i niesamowitą energię, właściwą tylko azjatyckim państwom!

Choć mam w sobie pasję odkrywcy, cenię również zwyczajne, spokojne życie. Zawsze bardzo mnie cieszy, gdy mogę spotkać na swej drodze ciekawych ludzi. Świat jest teraz taki mały – wspaniale jest mieć przyjaciół nawet w bardzo odległych miejscach!

Lubię dobrą literaturę, interesujące kino. Szczególnie cenię sobie literaturę faktu, ciekawy reportaż i fantastykę naukową. Uwielbiam również dobry, inteligentny kryminał oraz prozę w konwencji realizmu magicznego. Przy takich książkach najlepiej odpoczywam i ładuję akumulatory.

Staram się żyć w zgodzie z naturą i przede wszystkim w zgodzie ze sobą. Cały czas szukam w sobie harmonii i wewnętrznej równowagi. Coraz bardziej skłaniam się ku filozofii slow life. Chcę cieszyć się małymi rzeczami. Próbuję czasem wyrwać się z biegu, w którym wszyscy uczestniczymy i znaleźć kilka chwil na refleksję i smakowanie życia, bo mam świadomość, że jest one bardzo kruche i ulotne.